تبليغاتX
مچاله کن و آتش بزن

مچاله کن و آتش بزن

 

                     " ۱ "                                                          " ۲ "

- سلام چطوری ؟                                               - سلام چطوری ؟

- سلام من خوبم . تو چطوری ؟                               - سلام من خوبم . تو چطوری ؟

-                                                                     - سیگار می کشی ؟

-                                                                     - آره . ولی دارم کمش می کنم .  

-                                                                     - فکر خوبیه . چه خبر از دنیای نقاشیت ؟

-                                                                     - دارم واسه گالری بعدیم آماده می شم .

-                                                                     - خوبه.منم دارم یه نمایشنامه جدید مینویسم

-                                                                     - جدی ؟! خوب در مورد چی هست ؟

-                                                                     - در مورد یه آدمه که تو زندگیش همش میدوئه

-                                                                       که به مقصد برسه . بعد که میرسه میبینه تو

-                                                                       راه خیلی چیزا بوده که از دست داده . حالا 

-                                                                       داره سعی میکنه که به راه هم توجه کنه .

.                                                                      .

.                                                                      .

.                                                                      .

- خوب بهتره دیگه من برم .                                  - خیلی خوشحال شدم دیدمت .

- مممم ... خوب آره برو . خداحافظ                         - منم همینطور . چه زود گذشت !

- خداحافظ .                                                      - بعدا می بینمت . زنگ بزن بهم . فعلا ! 

[ جاهای خالی به معنای سکوت است ]

 

اتفاقات و موضوعات را در زندگی به سه قسمت : شروع ، رویداد و پایان تقسیم می کنیم .

خیلی وقت ها شروع ها و پایان ها ، تفاوت چندانی ندارند . این رویداد ها هستند که موضوعی را لذت بخش می کنند و یا زجر آور . به جای توجه بیش از حد به شروع و پایان بهتر است به چیزی که در جریان است بیاندیشم و از آن لذت ببریم . 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و نهم مرداد 1387ساعت 21:33  توسط پیمان  | 

 

داد بزنید و خود را به باد بسپارید .

توپ را بزنید به آنجای کسانی که می گویند توپ را به من بزنید .

وقتی سوارتان نکرده اند از همه شان متنفر شوید .

" عشق سگی " را نصفه و نیمه ببینید .

از سرما سگ لرزه بزنید .

بروید یک گوشه بنشینید و برای خودتان آهنگ گوش کنید .

گره بازی کنید .

بی خودی بخندید .

بروید در ته دره به دنبال توپ .

صبحانه کره محلی و عسل بخورید .

برقصید .

یک بطری بگذارید آنورتر و با سنگ بزنیدش .

عکس بگیرید و از عکس گرفتنتان ذوق کنید .

پول نهار را خودتان حساب کنید .

ادای رقصیدن دیگران را در بیاورید .

مزاحم خواب دیگران بشوید .

در بالای تپه کنسرت راک برگزار کنید .

خیسشان کنید . همه شان را .

سهیل نفیسی گوش کنید .

ساندویچ ژامبون تان را بدون سس بخورید .

از هر دری سخن بگویید .

بگذارید صورتتان در آفتاب بسوزد .

بروید لب چشمه و مسواک بزنید .

بک گراند ویندوز " اکس پی " را به صورت ملموس ببینید .

بگذارید هوس خودکشی بزند به سرتان .

وسایلتان را گم کنید .  

خلاصه هر کاری دوست دارید بکنید ولی سعی کنید حداقل چند ساعتی بخوابید .

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم مرداد 1387ساعت 22:31  توسط پیمان  | 

 

- جبرئیل ؟ تا حالا شده با بقیه ی فرشته ها بشینین یه جا [...] شعر بگین ؟

- نه . چون ما نمی توانیم [...] شعر بگوییم . خدا این اجازه را به ما نداده است .

- واقعا ؟ مگه میشه ؟ عجب زندگی افتضاحی دارین شما فرشته ها !

+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم مرداد 1387ساعت 23:37  توسط پیمان 

 

- چطوره شام با هم بریم بیرون . ها ؟ شنبه خوبه ؟

- نه . من شنبه می خوام خود کشی کنم .

- خوب پس نظرت در مورد جمعه چیه ؟

" play it again , sam "

+ نوشته شده در  شنبه نوزدهم مرداد 1387ساعت 1:5  توسط پیمان 

 

اما دل آدم که همیشه با او بی پرده حرف نمی زند .

می زند ؟

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم مرداد 1387ساعت 1:44  توسط پیمان 

 

این وبلاگ زمانی مخاطبین خاص داشت .

سپس به مخاطبین عام گرایش پیدا کرد .

در حال حاضر نه به مخاطبین عام گرایش دارد و نه به مخاطبین خاص .

+ نوشته شده در  چهارشنبه شانزدهم مرداد 1387ساعت 0:9  توسط پیمان 

 

دنیایی داریم بس عجیب و باور نکردنی . و انسان هایی عجیب تر و باور نکردنی تر .

عصر صنعت است و دور و اطرافمان شلوغ . دنیایی پر از زرق و برق با سینمایی به نام هالیوود که سنبل تجارت و زرق و برق است . تبلیغات مختلف از هر طرف به سویمان پرتاب می شود و ... .

انسان ها پیچیده شده اند . دنیا پیچیده شده است . همه چیز پیچیده شده است . و همه ی اینها حاصل دنیای مدرنیست که قرن بیستم شاهد آن بود .

شاید خیلی از تجار  و آنهایی که بقای کار و بیزنسشان در گرو مردم و جذب مخاطبین است فکر کنند که تبلیغات عجیب و غریب و شلوغ ، فیلم های پر از س ک س ، طمطراق و زرق و برق و ...  ضامن جذب مخاطب است . ولی ... .

در قرن جدید ، دنیا و سلیقه ی انسان ها شدیدا از این زرق و برق و شلوغی فراری است . آنقدر در فیلم ها س ک س غیر لازم ( صحنه هایی که در پیشبرد فیلم هیچ تاثیری ندارند و صرفا جهت جذب مخاطب در فیلم گنجانده شده اند ) فراوان شده است که تماشاگر دیگر چشمش به آنها عادت کرده است . آنقدر در تبلیغات مارک های مختلف رنگ و لعاب های به قول خودشان خیره کننده وجود دارد که دیگر اصلا چشم انسان این رنگ و لعاب را نمی بیند .

دنیا با سرعت سرسام آوری به سادگی متمایل میشود . در معماری مدرن آنچیزی که اهمیت دارد شکوه و جلال ساختمان نیست . بلکه استفاده ی مفید از کمترین ابزار و مکان ممکن است . دیگر صحنه های اکشن و پورنو ضامن فروش فیلم حتی در آمریکا هم نیست . موسیقی های ساده و خلوت مخاطبین بیشتری دارد . انسان ها از این همه شلوغی خسته شده اند . دوست دارند مغزشان راحتتر نفس بکشد . زیبایی و سادگی در کنار هم برایشان جذابتر است . به لباس های مد روز ، به طرح های گرافیکی پوستر های تبلیغاتی و ... دقت کنید . آن هایی در جذب مخاطب موفق ترند که هم زیبا باشند و هم ساده .

در این دنیایی که به هر طرف می رویم با شلوغی سرسام آور و پیچیدگی درک ناشدنی مواجه می شویم ، گوشه ی دنج خلوت و خالی نعمتیست .

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم مرداد 1387ساعت 1:6  توسط پیمان  | 

 

امروز انیمیشن وال-ای را دیدم . باز هم شاهکاری دیگر از پیکسار و والت دیزنی . خلاقیت سازندگان اینطور انیمیشن ها باور کردنی نیست . یک انیمیشن با کمترین دیالوگ ممکن . همان وال -ای گفتن های " او " و " او " گفتن های وال-ای برای تمام انیمیشن کافی بود . 

 

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم مرداد 1387ساعت 1:24  توسط پیمان 

 

وقت هایی در زندگی هست که آدم شدیدا احساس می کند از جنس دیگریست .

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم مرداد 1387ساعت 1:5  توسط پیمان 

 

به جبرئیل گفتم از اسرافیل خبر داری ؟

گفت : نه . از قضا خیلی وقت است از وی بی خبرم . الان جویای احوالش می شوم !

دیدم دارد روی بال ققنوس زرد رنگش می نویسد :

 کجایی بابا ؟ مییییسسسسس یو خیلی زیاد !! کیس کیس !

و ققنوس به طرف بارگاه اسرافیل پرواز کرد .

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم مرداد 1387ساعت 0:44  توسط پیمان 

 

یه وقت هایی هست که آدم شدیدا احساس می کنه قراره در آینده یه گهی بشه !

+ نوشته شده در  شنبه پنجم مرداد 1387ساعت 22:1  توسط پیمان 

 

انگشتانم را با گونه های خیس جبرئیل تر کردم و گفتم :

چرا مثل ابر بهار گریه می کنی ؟ برای یک فرشته ی مقرب خوب نیست اینچنین آبغوره بگیرد .

گفت : دیگر از ما خوب و بد گذشته . برو این حرف ها را به خاک سرشت هایی مانند خودت بگو .

با شیطنت گفتم : نکنه باز با آن حوری فیس و افاده ای بگو مگویت شده ؟ از اول هم می دانستم این یکی باب دهن تو نیست . اصلا تو رو چه به اینطور ... 

گفت : می توانی وقتی با منی این عادت های خاک سرشتیت را ترک کنی ؟  

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سوم مرداد 1387ساعت 23:5  توسط پیمان 

 

باید اعتراف کنیم که دیگر چیز جدید و نابی برای عرضه نداریم . هر آنچه به عنوان نمود قدرت خلاقیتمان می آفرینیم و عرضه می کنیم ، جز ترکیبی از خلق های گذشته چیزی در چنته ندارد .

از همان زمان که سینما ، به عنوان هنر جدید ولی در واقع ترکیبی از دیگر هنر ها به وجود آمد ، باید این را می فهمیدیم .

 فکر ارجینال دیگر معنایی ندارد . تمام ایده های ما مجموعه ای از ایده های دیگران است که به صورت خاصی با هم ترکیب شده اند . تمام قدرت ما در خاص بودن همین ترکیب خلاصه می شود . می توانیم همین را هم از دست ندهیم ؟

شاید روزی برسد که ترکیب کردن نیز از یادمان برود .  

لیبل پیمانیسم گونه : نگران آینده ی بشریت بودن !!! ، سیر قهقرایی پیشرفت جوامع انسانی در عصر پست مدرن و صنعت !!! :دی

+ نوشته شده در  چهارشنبه دوم مرداد 1387ساعت 14:34  توسط پیمان  |